|
|
|
|
ti voglio parlare
di questo mio momento
mentre il sole non
ha più riflessi...
mi sento solo
non posso più aspettare
senza te non so che fare...
mentre il tempo passa e va
quanto ancora ne passerà...
la stessa storia
ritorna ogni momento
mi lascia solo
al suo cospetto
e prima di tutto
mi porta via la gioia
di un istante lì con te...
quanto tempo passerà
prima che questo mio
cuore prende il volo
per venirti più vicino
non basta la tua voce
nemmeno le parole
per averti più vicino...
forse l’alba mi darà
libertà... libertà...
non basta la tua voce
nemmeno le parole
per averti più vicino
ti volgio adesso qui con me...
non posso lasciare
il tempo andar così
qualche cosa mi dovrò
inventare... non posso creare
l’amore col pensiero
ci vorrebbe la tua mano
non resisterò di più...
domani prenderò
quel treno dei pensieri
e correrò vicino a te
non bastano parole
e notti sempre svegli
a dirsi presto tornerò...
non basta l’alba che mi dà
libertà... libertà...
non bastano parole
e notti sempre svegli
a dirsi presto tornerò...
non basta l’alba che mi dà
libertà... libertà...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
I wanna talk to you
about this little moment
in the meanwhile the sun
has no reflexes anymore...
I'm feeling lonely, I cannot
wait any longer, without you
I don't know what to do...
in the meanwhile time passes
how much is still to pass...
the same story
return every moment
it leaves me alone
with its presence
and most of all
it takes away the joy
of a moment with you...
how much time will go by
before my heart takes flight
to come closer to you
your voice does not suffice
nor your words
to have you closer...
maybe dawn will give me
liberty...
liberty...
your voice does not suffice
nor your words
to have you closer...
I want you here with me...
I cannot allow time
to go by like this
I'll have to invent something...
I cannot create
love with the thought
your hand would be needed
I won't resist anymore...
tomorrow I'll take the train
of thoughts and I'll come
close to you, words do not
suffice nor do nights that
are awake all the time
I tell you that I'll come back
soon... dawn that gives me
liberty does not suffice...
words do not suffice nor do
nights that are awake all the
time, I tell you that I'll come
back soon, dawn that gives me
liberty does not suffice...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
je veux te parler de ce
moment pendant que le
soleil n’a plus de reflets...
je me sens seul, je ne peux
plus attendre, sans toi je
ne sais pas quoi faire...
pendant que le temps
passe et qu'il va, combien
en passera encore...
la même histoire
retourne chaque moment
elle me laisse seul
avec sa présence
et avant tout
elle me prend la joie
d’un instant avec toi...
combien de temps passera
avant que mon coeur
prend la fuite pour
venir plus près de toi
ta voix ne suffit pas
les paroles non plus
pour t’avoir plus près...
peut-être l’aube me donnera
liberté... liberté...
ta voix ne suffit plus,
les paroles non plus
pour t’avoir plus près
je te veux maintenant ici
avec moi... je ne peux pas
laisser aller le temps ainsi
je devrai m'inventer quelque
chose... je ne peux pas créer
l’amour avec la pensée
ta main serait nécessaire
je ne resisterai plus...
demain je prenderai
ce train des pensées
et je courerai près de toi
les paroles ne suffisent pas
et les nuits toujours éveillés
pour se dire que bientôt je
reviendrai... l’aube ne suffit
pas qui me donne liberté...
les paroles ne suffisent pas
et les nuits toujours éveillés
pour se dire que bientôt
je reviendrai... l’aube ne
suffit pas qui me donne liberté...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ik wil je spreken over
dit moment terwijl de zon
geen licht meer geeft...
ik voel me alleen
ik kan niet meer wachten
zonder jou weet ik niet
wat doen... terwijl de tijd
passeert en gaat, hoeveel
tijd zal er nog passeren...
hetzelfde verhaal
keert elk moment terug
het laat me alleen
met zijn aanwezigheid
en het neemt me
vooral de vreugde weg
van een ogenblik met jou...
hoeveel tijd zal passeren
alvorens mijn hart
de vlucht neemt om
dichter bij jou te komen
jouw stem is niet voldoende
jouw woorden evenmin
om je dichter te hebben...
misschien zal de dageraad mij
vrijheid geven... vrijheid...
jouw stem is niet voldoende
jouw woorden evenmin
om je dichter te hebben
ik wil je nu hier bij mij...
ik kan de tijd niet zo
laten gaan, ik zal iets
moeten uitvinden...
ik kan de liefde met
de gedachte niet creëren
jouw hand zou nodig zijn
ik zal niet meer weerstaan...
morgen zal ik de trein der
gedachten nemen en zal ik dicht
bij jou komen, woorden zijn
niet voldoende, noch nachten
die steeds wakker blijven
ik zeg je dat ik snel terugkeer...
de dageraad die mij vrijheid
geeft is niet voldoende...
woorden zijn niet voldoende
noch nachten die steeds wakker
blijven, ik zeg je dat ik snel
terugkeer... de dageraad die mij
vrijheid geeft is niet voldoende...
|
|
|
