|
|
|
|
sono umane situazioni
quei momenti fra di noi
i distacchi e i ritorni
da capirci niente poi
già... come vedi
sto pensando a te...
sì... da un po’
sono umane condizioni
stare bene oppure no
può dipendere dai giorni
dalle nostalgie che ho
già... come vedi
sto pensando a te
come se questo tempo non
fosse passato mai
dove siamo stati, cosa siamo poi
confinanti di cuore solo
che ognuno sta dietro gli
steccati degli orgogli suoi
sto pensando a te
sto pensando a noi...
sono cose della vita
vanno prese un po’ così
è già stata una fatica
arrivare fino qui
già... come vedi io sto ancora
in piedi perché sono umani
tutti i sogni miei, con le mani
io li prenderei, sì perché sono
umani questi sogni miei
con le mani io li prenderei
sono cose della vita
ma la vita poi dov’è
se da quando è partita
un inseguimento è
già... come vedi
sto pensando ancora a te
questa notte che passa
piano accanto a me
cerco di affrontarla, afferrarla
e se prendo le curve del cuore
sbandando un po’
voglio provocarla
anche adesso che
sto pensando a te
sto pensando a noi
da un po’
già da un po’...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
the moments we share are human
situations, the breakups and returns
we went through were inconcievable
as you can see
I'm thinking of you...
yes, for some time now
feeling good or bad about
oneself is humane
it could depend on time
or on my nostalgia... yes
as you can see
I'm thinking of you
it's as if this time
has never passed
where we were, what we are
we're neighbours at heart
yet each one hides
behind his pride
I'm thinking of you
I'm thinking of us...
matters of life are taken like this
and it has been a struggle
getting this far, yes...
as you can see I’m still
standing because all my
dreams are humane
I would reach out and touch them
yes, because all
my dreams are humane
I would reach out and touch them
these are matters of life
but then, where is life?
since it left
it's been a pursuit
as you can see
I'm still thinking of you
I try to face
and catch this night
that slowly passes me by
and if i take the curved
paths of the heart
I want to provoke
even now that I'm thinking
of you
of us
lately
already, lately...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ce sont des situations humaines
ces moments entre nous
les divorces et les retours
à ne pas comprendre alors
déjà... comme tu vois
je suis en train de penser à toi...
depuis un petit temps
ce sont des conditions humaines
se sentir bien ou pas
peut dépendre des jours
des nostalgies que j’ai
déjà... comme tu vois
je suis en train de penser à toi
comme si ce temps-ci n'était
n’était jamais passé, où on est
allé, ce que nous sommes après
des voisins d’un seul coeur
que chacun habite - dérrière
les palissades de ses orgueils
je suis en train de penser à toi
je suis en train de penser à nous...
ce sont des choses de la vie
elles vont prises un peu ainsi
c’est déjà été un effort
arriver jusqu’ici
déjà... comme tu vois
je suis encore debout parce que
ils sont humains tous mes rêves
avec les mains je les prendrais,
parce qu'ils sont humains ces rêves
avec les mains je les prendrais
ce sont des choses de la vie
mais où est la vie alors
depuis qu’elle est partie
c’est une poursuite
déjà... comme tu vois je suis
encore en train de penser à toi
cette nuit qui passe
doucement à côté de moi
je cherche de l’affronter,
de la prendre et si je prends
les virages du coeur s’écartant
un peu, je veux la provoquer
même maintenant que
je suis en train de penser à toi
je suis en train de penser à nous
depuis un petit temps
déjà depuis un petit temps...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
het zijn menselijke situaties
die momenten tussen ons
de scheidingen en de terugkeren
zijn dan niet te begrijpen
zoals je ziet
denk ik nog steeds
aan jou... ja... sinds kort
het zijn menselijke toestanden
het goed maken of niet
hangt van de dagen af
van de heimwee die ik heb
zoals je ziet... denk ik
nog steeds aan jou
alsof de tijd nooit voorbij is gegaan
waar we zijn geweest
wat we zijn
we zijn buren van een eenzaam hart
iedereen verbergt zich achter
zijn trotsheid echter
ik denk ik aan jou
ik denk aan ons...
het zijn de zaken van het leven
die zo worden genomen
het is al een inspanning geweest
om tot hier te komen
zoals je ziet
sta ik nog steeds recht
omdat mijn dromen menselijk zijn
met de handen zou ik ze nemen
ja, omdat mijn dromen menselijk zijn
met de handen zou ik ze nemen
het zijn de zaken van het leven
maar waar is het leven dan?
sinds ze is vertrokken is het
een achtervolging geweest
zoals je ziet denk
ik nog altijd aan jou
en ik probeer de nacht
die me zachtjes voorbij
gaat te trotseren
en te bemachtigen
en als ik de lichtjes afwijkende
bochten van het hart neem
wil ik haar uitdagen zelfs nu
dat ik nog steeds aan jou en
aan ons denk
sinds kort
reeds sinds kort...
|
|
|
