|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
Caro Eros,
Durante l’estate del 1993, mentre gironzolavo per l’Europa, mi è capitato di visitare uno sperduto
paesino medioevale, situato al confine tra Francia e Germania. Un posto lontanissimo dal frastuono delle grandi città.
Un posto dove tutto sembrava incredibilmente dominato dalla bellezza e dal silenzio del paesaggio.
Forse anche per questo sono rimasto molto colpito quando, fermandomi a bere qualcosa all’unico bar
della piazzetta del paese, ho notato che il barista ha alzato improvvisamente al massimo il volume della
radio, che in quel momento stava trasmettendo “Un’altra te”, e si è messo a canticchiare.
Nei giorni successivi, proseguendo il mio viaggio in auto verso l’Europa del nord e, saltando da una
stazione radio all’altra, tra una canzone di Bruce Springsteen e una degli Aerosmith più di una volta ho
riconosciuto immediatamente il timbro inconfondibile della tua voce e lì ho capito. Lì ho avuto la netta
sensazione della tua dimensione di Artista internazionale.
Tre anni dopo, con l’uscita dell’album “Dove c’è musica” il successo si è ripetuto anzi, il riscontro avuto è stato addirittura superiore.
E questa volta avevi anche un motivo in più per essere contento. Infatti era il primo disco che curavi in
prima persona sin dalla sua nascita. Era la tua prima auto-produzione, come a dimostrazione del tuo
essere un’Artista in continua crescita. Un Artista sempre alla ricerca di nuove esperienze per arricchire
il suo bagaglio musicale e che, nonostante gli indiscutibili risultati raggiunti, ha ancora voglia di
imparare, di rimettersi in discussione e di continuare con la stessa intatta passione, l’avventura
cominciata quindici anni fa.
Già... sono passati quindici anni dall’uscita del tuo primo disco e, adesso, per festeggiare questo
traguardo hai pensato di pubblicare un album che, oltre a due brani inediti, raccoglie il tuo migliore
repertorio e fissa i momenti più importanti della tua carriera. So che per l’occasione hai voluto arrangiamenti nuovi rimescolando i suoni e aggiungendone altri, e hai
voluto ricantare le canzoni per vedere se ti davano lo stesso piacere e lo stesso brivido di quando le hai
cantate la prima volta.
E così è stato. Segno che quando le canzoni nascono dal cuore, per usare una tua espressione, rimangono nel tempo.
Devo dirti che anche in questo disco le emozioni non mancano, basti ascoltare gli splendidi duetti con
artisti di assoluta bravura e fama mondiale, oppure le nuove interpretazioni dove lasci volare la tua
voce sempre più sicura e sempre più matura e il nuovo, sorprendente arrangiamento di “Terra Promessa”.
Tutto questo come a voler ribadire la voglia di dare sfogo a quel l’ansia che ti appartiene, che hai dentro
e che ti spinge a esplorare mondi musicali sempre nuovi, a migliorarti ancora, a non accontentarti mai.
Indubbiamente questa tua positiva testardaggine è una delle doti migliori che hai, insieme, naturalmente,
al tuo chiaro talento.
Mai hai detto che ritieni questo tuo ultimo lavoro come una specie di riassunto di
un bellissimo, indimenticabile periodo e che non lo consideri affatto un punto d’arrivo ma un punto di
partenza, anzi di ripartenza. Per te è come un giro di boa. Io ci credo e sono sicuro, conoscendoti ormai
da un pò di tempo, che stai già cercando nuove rotte da seguire, stai già guardando oltre.
Ho la sensazione che puoi dare e puoi dire ancora molte cose.
Ti abbraccio.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
Dear Eros,
During the summer of 1993, while I was exploring Europe, I visited a small out-of-the-way medieval
village, situated on the confines of France and Germany. A place far away from the tumult of the big
cities. A place where everything seemed incredibly dominated by the beauty and the silence of the scenery.
Probably for this reason I stayed much touched when, stopping to drink something at the only bar of the
village-green, I noticed the barman suddenly raising the volume of the radio to maximum, that was transmitting “Un’altra te” (Another you)
at that moment, and all of a sudden he started to sing.
In the following days, proceeding my journey by car towards Northern Europe and, jumping from one
radio-station to another, between a song of Bruce Springsteen and one of Aerosmith, more than once I
immediately recognized the unmistakable timbre of your voice and I had the clear sensation of your dimension as an international artist.
Three years later, with the publication of the album “Dove c’è musica” (Where there is music) the
success repeated itself, actually it even turned out superior. And this time you also had an extra
motive to be satisfied. In fact, it was the first cd you took care of by yourself from the beginning till the end. It
was your first autoproduction as a demonstration of you being artist in continuous growth. An artist in
continuous search of new experiences to enrich his musical luggage and who, notwithstanding the
indisputables attained results, still has a great desire to learn, to put himself up for debate and to continue with
the same intact passion, an adventure that started fifteen years ago.
Fifteen years have rolled by already since the publication of your first cd and, now, to celebrate this achievement
you have thought to publicate an album that, with the exception of two unpublished songs,
gathers your best repertoire and pins down the most important moments of your career.
I know that for the occasion you wanted to create new arrangements mixing sounds and adding others, and that
you wanted to resing the songs to feel whether they still give you the same pleasure and the same shiver then
when you sang them for the very first time.
And that's how it was. It was a sign that when songs are born in the heart, to use one of your
expressions, they remain in time. I have to tell you that the emotions don't miss either in this cd, it suffices to listen to the splendid duets
with artistes of absolute bravura and world-wide fame, or to the new interpretations where you let your voice fly, a voice
that has become more and more secure and mature, and to the new surprising arrangement of “Terra Promessa” (Promised land).
All this accentuates your desire to give free play to the agony that belongs to your person, that you have inside
yourself and that stimulates you to explore new musical worlds, to improve yourself even more, and to continuously
satisfy yourself more. Your positive self-will indisputably is one of your better gifts, together, of course, with your clear talent.
You have never told me that you perceive this last work as a kind of summary of a beautiful, unforgettable
period or that you consider it as an arrival-point. It is more of a starting-point, even a
restarting-point. For you, it is like a turn of a buoy. I believe in it and I'm sure, knowing you for a
little while already, that you have already searched for new routes to follow, that you are already looking further.
I have the sensation that you can still give and sing a lot of things.
I embrace you.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
Cher Eros,
Durant l’été de 1993, pendant que je parcourais l’Europe, il m’est passé de visiter un petit village perdu
médiéval, situé aux confins entre la France et l’Allemagne. Un endroit lointain du tumulte des grandes
villes. Un endroit où tout semblait incroyablement dominé par la beauté et par le silence du paysage.
Peut-être aussi pour cela je suis resté beaucoup touché quand, en m’arrètant à boire quelque chose au
l’unique bar de la petite place du village, j’ai remarqué que le barman a hausser à l’improviste au
maximum le volume de la radio, qui à ce moment était en train de transmettre “Un’altra te” (Une autre
toi), et il s’est mis à chantonner.
Dans les jours successifs, en poursuivant mon voyage en auto vers l’Europe du nord et, en sautant d’une
station radio à l’autre, entre une chanson de Bruce Springsteen et une d’Aerosmith plus d’une fois j’ai
reconnu immédiatement le timbre qu’on ne peut pas méconnaître de ta voix et j’ai compris là. Là, j’ai eu
la sensation nette de ta dimension comme Artiste international.
Trois ans après, avec la publication de l’album “Dove c’è musica” (Où il y a musique) le succès s’est répété, le choc a été décidément supérieur.
Et cette fois-ci tu avais aussi un motif en plus pour être content. Au fait c’était le premier cd que tu
soignais en première personne dès sa naissance. C’était ta première auto-production, comme
démonstration d’être un Artiste en croissance continue. Un Artiste toujours à la recherche de nouvelles
expériences pour enricher son bagage musical et qui, nonobstant les indiscutables résultats atteints, a
encore envie d’étudier, de se remettre en question et de continuer avec la même passion intacte,
l’aventure comencée il y a quinze ans.
Oui... quinze ans ont passés depuis la publication de ton premier cd et, maintenant, pour fêter cette
arrivée tu as pensé à publier un album qui, à l’exception de deux pièces inédites, recueille ton meilleur
répertoire et qui fixe les moments les plus importants de ta carrière. Je sais que pour l’occasion tu as voulu des nouveaux arrangements en mélangeant les sons et en ajoutant
d’autres, et que tu as voulu rechanter les chansons pour voir si elles te donnaient le même plaisir et le
même frisson de quand tu les as chantées pour la première fois.
Et ce fut ainsi. Preuve que quand les chansons naissent du coeur, pour employer une de tes expressions,
elles restent dans le temps. Je dois te dire que aussi dans ce cd les emotions ne manquent pas, il suffit d’écouter les duos splendides
avec des artistes de bravoure absolue et d’une réputation mondiale, ou bien les nouvelles interprétations
où tu laisses voler ta voix toujours plus assurée et toujours plus mûre et il nouveaux, surprenant
arrangement de “Terra promessa” (Terre promise).
Tout cela comme vouloir accentuer le désir de donner libre cours à cette angoisse qui t’appartient, que
tu as dans toi et qui t’incite à explorer des mondes musicaux toujours nouveaux, à t’améliorer encore, à
ne jamais te contenter. Ton entêtement positif est incontestablement un des meilleurs dons que tu as, ensemble, naturellement,
avec ton clair talent.
Jamais tu n’as dit que tu considères ton dernier travail comme une sorte de résumé d’une période
magnifique et inoubliable, et que tu ne le considères point comme un point d’arrivée mais comme un
point de départ, plutôt un point de redépart. Pour toi c’est comme une tournure d’une bouée. Moi j’y crois et je suis certain, en te connaissant
pendant un peu de temps, que tu es déjà en train de chercher des routes nouvelles à suivre, que tu es déjà
en train de regarder plus loin.
J’ai la sensation que tu peux encore donner et dire beaucoup de choses.
Je t’embrasse.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| |
|
Beste Eros,
Tijdens de zomer van 1993, terwijl ik Europa doortrok, bezocht ik toevallig een afgelegen middeleeuws
dorpje, gesitueerd op de grens tussen Frankrijk en Duitsland. Een plaats ver van het tumult van de grote
steden. Een plaats waar alles ongelooflijk gedomineerd bleek te zijn door de mooiheid en door de stilte van het
landschap.
Daarom waarschijnlijk dat ik nogal getroffen ben gebleven wanneer ik, stoppend om iets te drinken in de
enige bar op het pleintje van het dorp, heb opgemerkt dat de barman plotseling het volume van de radio
naar het maximum verhoogde, dat op dat moment “Un’altra te” (Een andere jou) aan het uitzenden was, en
hij stilletjes mee begon te zingen.
In de daaropvolgende dagen, mijn reis voortzettend per auto naar het noorden van Europa en, springend van het ene radiostation naar het andere, tussen een liedje van Bruce
Springsteen en Aerosmith, heb ik meer dan eens onmiddellijk het onmiskenbaar timbre van jouw stem
herkend en heb ik daarginds begrepen. Daarginds heb ik de duidelijke gewaarwording van jouw omvang
als internationale Artiest gevonden.
Drie jaar later, met de uitgave van het album “Dove c’è musica” (Waar er muziek is), heeft het succes zich herhaald, de genoegdoening was zonder meer superieur.
En deze keer had je opnieuw een motief om blij te zijn. Eigenlijk was het de eerste cd die je in hoogst
eigen persoon hebt verzorgd vanaf zijn begin. Het was je eerste zelfproductie ter demonstratie als
voortdurend groeiend Artiest. Een Artiest die steeds op zoek gaat naar nieuwe ervaringen om zijn
muzikale bagage te verrijken en die, niettegenstaande de reeds onbetwistbare bereikte resultaten, nog
steeds zin heeft om bij te leren, om zich opnieuw in discussie te brengen en om verder te gaan met
dezelfde intacte passie, het avontuur dat vijftien jaar geleden is begonnen.
Tja... vijftien jaar is reeds gepasseerd sinds de uitgave van je eerste cd en, nu, om dit doel te vieren heb je
gedacht aan de publicatie van een album dat, op uitzondering van twee onuitgegeven stukken, jouw beste
repertoire verzamelt en de belangrijkste momenten van jouw carrière samenbrengt.
Ik weet dat je voor de gelegenheid nieuwe arrangementen wou, gemend met klanken en andere eraan
toevoegend, en dat je de liedjes wou herzingen om te zien of ze je hetzelfde plezier en dezelfde rilling
gaven wanneer je ze voor de eerste keer hebt gezongen.
En zo was het. Een teken dat wanneer de liedjes uit het hart geboren worden, om één van jouw
uitdrukkingen te gebruiken, ze in de tijd bewaard blijven. Ik moet je zeggen dat de emoties ook in deze cd niet ontbreken, je moet maar naar de prachtige duetten
met artiesten van absolute bravoure en mondiale faam luisteren, of naar de nieuwe interpretaties waar je
je stem steeds zekerder en volwassener laat gaan, en het nieuwe, verrassend arrangement van “Terra
Promessa” (Beloofde Land).
Dit alles zoals het willen benadrukken van de wil om de vrije loop te laten geven aan de angst die je
toebehoort, die je in je hebt en die je aanspoort om steeds nieuwe muzikale werelden te ontdekken, om je
nog te verbeteren, om je nooit tevreden te stellen. Jouw positieve eigenzinnigheid is onbetwistbaar één van de betere gaven die je hebt, samen, natuurlijk,
met jouw duidelijk talent.
Nooit heb je gezegd dat je dit laatste werk acht als een soort van samenvatting van een prachtige,
onvergetelijke periode en dat je het niet volkomen beschouwt als een aankomstpunt maar als een
vertrekpunt, veeleer een nieuw vertrekpunt. Voor jou is het zoals een draai van een boei. Ik geloof erin
en ik ben zeker, je inmiddels sinds enige tijd kennende, dat je reeds nieuwe routes aan het zoeken bent,
dat je reeds verder aan het kijken bent.
Ik heb het gevoel dat je nog veel dingen kan geven en zeggen.
Ik omhels je.
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
disclaimer ::
contact ::
links ::
design by E40 Projects |
|
|
|
|
Do you want to be taller? Bugarri Shoes invisibly increase your height up to 10cm/4"!
|
|
|
|
