|
|
|
|
Guido guida un taxi giallo
nel bordello metropolitano
porta in giro soldi e stracci
di ogni genere che sia umano
quante acrobazie che
conosce bene come le vie
lui che sogna spesso di volare
vede tanta gente atterrare
all’aeroporto della sua città...
Guido parla coi clienti
storie brevi, storie di passaggio
quella volta che una donna
non aveva da pagare il viaggio
quante vite, quante acrobazie
che s’incrociano come le vie
c’è chi scorda sempre
qualche cosa, forse per
la fretta di arrivare
ma qualcuno chiama già,
è un’altra corsa...
e pensa ancora un giorno
di poter volare via
guidare la sua vita in
ogni senso all’avventura
senza più indirizzi
senza chi gli dice
si fermi qui
e pensa ancora un giorno
di poter volare via
da queste strade troppo
strette che fanno paura
pensa che laggiù oltre
quel buio l’angelo di rio
a braccia aperte sta...
Guido tiene una pistola
anche se non sa
e non vuole usarla
certe zone a quest’ora
sono campi aperti di battaglia
quanti trucchi, quante acrobazie
che ha imparato bene come le vie
e restare sveglio è ciò che conta
non è adesso il tempo di rientrare
ogni ora è ormai ora di punta...
e pensa ancora un giorno
di poter volare via
da queste strade troppo
strette che fanno paura
pensa che laggiù oltre
quel buio l’angelo di rio
a braccia aperte sta...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Guido drives a yellow taxi
in the metropolitan brothel
he takes in circulation money and
objects of every human origin
he knows the acrobatics
as good as the streets
he often dreams to fly
he sees many people landing
at the airport of his city...
Guido tells short and
every-day stories
to his clients
one time a woman did not
have anything to pay with
there are so many lifes and
acrobatics that cross like streets
there's always someone that
forgets something in a hurry
but somebody else already calls
for another ride...
and he still hopes
to fly away a day
to lead his live to
adventure in every sense
without addresses,
without people saying
"please stop here"
and he still hopes
to fly away from these
streets that are too narrow
and that frigthen
behind this darkness he hopes to
find the angel of the canal (Venice)
standing with open arms
Guido holds a gun even if he
doesn't know and want to use it
certain quarters are open
battle fields at this hour
there are many tricks and
acrobatics that he has learned
as well as the streets
and what matters is to stay awake
it's not time yet to go home
every hour is peak-hour nowadays
and he still hopes
to fly away from these
streets that are too narrow
and that frigthen
behind this darkness he hopes to
find the angel of the canal (Venice)
standing with open arms
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Guido conduit un taxi jaune
dans le bordel metropolitain
il porte en circulation de l’argent
et des objets de tout genre qui
soit humain - combien d’acrobaties
qu’il connaît bien comme les rues
lui, qui rêve souvent a voler
voit beaucoup de gens atterrir
à l’aéroport de sa ville...
Guido parle avec les clients
histoires brèves et de passage
cette fois qu’une dame n'avait
rien pour payer le voyage
combien de vies, d’acrobaties
qui se croisent comme les rues
il y en a qui oublient
toujours quelque chose
peut-être par la hâte d’arriver
mais quelqu’un appelle déjà,
c’est une autre course...
et il pense encore un jour
pouvoir s’envoler
conduire sa vie de toute
façon à l’aventure
sans plus d’adresses,
sans celui qui lui dit
arrêtez-vous ici
et il pense encore un jour
pouvoir s’envoler des ces rues
trop étroites qui font peur
il pense que là-bas,
dérrière l’obscurité
l’ange du canal (Venise)
se trouve à bras ouverts
Guido tient un revolver même s’il
ne sait pas et ne veut pas l’utiliser
certaines zones à cette heure
sont des camps ouverts de bataille
combien de trucs, d’acrobaties
qu’il a appris bien comme les rues
ce qui compte est de rester debout
ce n’est pas le moment maintenant
de rentrer puisque dorénavant
chaque heure est heure de pointe...
et il pense encore un jour
pouvoir s’envoler des ces rues
trop étroites qui font peur
il pense que là-bas,
dérrière l’obscurité
l’ange du canal (Venise)
se trouve à bras ouverts
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Guido bestuurdt een gele taxi
in het bordeel van de hoofdstad
hij draagt geld en objecten in omloop
van elke menselijke herkomst
zoveel acrobatische toeren
die hij goed kent zoals de straten
hij droomt ervan te vliegen
hij ziet veel mensen landen
op de luchthaven van zijn stad...
Guido praat met de klanten
korte verhalen, passageverhalen
die ene keer dat een dame
niets had om de reis te betalen
zoveel levens,
zoveel acrobatische toeren
die zich kruisen zoals de straten
er zijn steeds mensen die
uit haast iets vergeten
maar iemand anders roept al
voor een andere rit...
en hij denkt nog op een dag
te kunnen wegvliegen
en zijn leven in elk opzicht
naar het avontuur te leiden
zonder adressen,
zonder diegene die vraagt
om hier te stoppen
en hij denkt nog op een dag
te kunnen wegvliegen
uit deze te nauwe straten
die angst uitstralen
achter die duisternis denkt hij
de engel van het kanaal (Venetië)
te vinden met open armen...
Guido houdt een pistool
ook al weet hij en wilt hij die
niet gebruiken, bepaalde zones op
dit uur zijn open strijdvelden
zoveel trucs en acrobatische toeren
dij hij net als de straten goed
heeft geleerd, en wakker blijven is
datgene wat telt, het is niet het
moment om naar huis te gaan
elk uur is immers spitsuur...
en hij denkt nog op een dag
te kunnen wegvliegen
uit deze te nauwe straten
die angst uitstralen
achter die duisternis denkt hij
de engel van het kanaal (Venetië)
te vinden met open armen...
|
|
|
