|
|
|
|
in un tempo che
è sempre di più
un mondo di lupi
che calano giù
mi dici vorresti che Lui
fosse qui in mezzo a noi...
e vorresti poi che Lui vedesse
le schiume di fiume
e i mari di guai
le Sue acque belle
sempre più assassine
e sempre meno sorelle...
io non so ma se il cielo
non è più quello
Lui come può
dire al vento
“sei mio fratello”
io non so, non so...
a cosa serve tu dici
tutto quel troppo che c’è
se siamo lo stesso
tutti più soli perché
di quella sua buona terra
bella come una madre siamo
un pò tutti quanti orfani ormai
ogni giorno di più...
in questo tempo che
è sempre di più
un mondo di lupi
che calano giù
amico vorresti trovare quell’
uomo in ognuno di noi...
io non so se ho la forza
di perdonare quando poi
esser buoni a non far del
male è già tanto per me...
ma se mi dici che amare
è dare il meglio di sè
c’è molto da fare
sono d’accordo con te
per quelle sue creature
sempre meno cantate
sempre più spazzature
sempre più abbandonate...
in ogni senso...
in ogni senso...
laudato si...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
in times that the world
is more and more one of
wolves that die out
you tell me that you
would like that Him would
be here among us...
and you wish Him would see
the rivers' foam
and the seas' misfortunes
his beautiful waters
are increasingly murderous
and less sisterly...
I wouldn't know
but if the sky has changed
how does Him manage
to say to the wind
“you are my brother”
I don't know...
why would you argue
there's too much
if we're all equal
all more isolated
because by now we're all
orphans of its beautiful earth
beautiful as a mother
every day a little more...
in times that the world
is more and more one of
wolves that die out
my friend, I would like
to find That Man
in everyone of us...
I don't know whether
I have the power to forgive
when it's hard for me
trying not to hurt...
but if you argue that
to love is to give one's best
there's still a lot to do
I agree with you
concerning her creatures which
are increasingly less singing
increasingly more garbage
increasingly more abandoned...
in every sense...
in every sense...
to love each other...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
en ce temps qui est
toujours plus un monde
de loups qui diminuent
tu me dis que tu voudrais
que le Seigneur soit ici
au milieu de nous...
et puis tu voudrais qu’il
verrait la mousse de la rivière
et les mers de malchance
ses eaux belles
toujours plus assassinées
et toujours moins soeurs...
je ne sais pas
mais si le ciel
n’est plus celui-là
le Seigneur comment peut-il dire
au vent “sois mon frère”
je ne sais pas...
à quoi ça sert tu dis
tout ce trop qu’il y a
si nous sommes pareils
tous plus seuls parce que de sa
belle terre, belle comme
une mère, nous sommes tous
un peu orphelins désormais
chaque jour plus...
en ce temps qui est
toujours plus, un monde
de loups qui diminuent
ami tu voudrais trouver
le Seigneur dans
chacun de nous...
je ne sais pas si j’ai la force
de pardonner, alors, quand être
bons à ne pas faire du mal
est déjà beaucoup pour moi...
mais si tu me dis qu’aimer
est donner le meilleur de soi-même
il y a encore beaucoup à faire
je suis d’accord avec toi
en ce qui concerne ses créatures
toujours moins chantées
toujours plus balayées
toujours plus abandonnées...
en chaque sens...
en chaque sens...
s’aimer...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
in een tijd die steeds
meer een wereld is
van wolven die uitsterven
vertel je me dat je wou
dat de Heer hier in het
midden tussen ons zou zijn...
en jij wou dan dat hij het
schuim van de rivier zou zien
en de zeeën van ongeluk
zijn mooie waters die
steeds meer moordend
en minder zusterlijk zijn...
ik weet niet of de hemel
nog steeds dezelfde is
maar hoe kan de Heer dan
tegen de wind zeggen
“wees mijn broeder”
ik weet het niet...
tot wat dient het dat je zegt
dat er van alles teveel is
als we allemaal gelijk zijn
allemaal een beetje eenzamer
omdat we inmiddels een beetje
wees zijn geworden van zijn
mooie aarde, mooi als een
moeder, elke dag meer...
in een tijd die steeds
meer een wereld is
van wolven die uitsterven
mijn vriend, en jij wou dan
de Heer in elkeen
van ons vinden...
ik weet niet of ik de kracht
heb om te vergeven wetende dat
het al veel gevraagd is voor mij
om geen kwaad te doen...
maar als jij me zegt dat lief-
hebben het beste van zichzelf
geven inhoudt dan is er nog
veel te doen, ik ben akkoord
met jou betreffende haar creaties
die steeds minder zingend,
steeds meer afval en
steeds meer achtergelaten zijn...
in elke zin...
in elke zin...
elkaar liefhebben...
|
|
|
