|
|
|
|
solo in questa città
con la notte che va
come un'auto a fari
spenti nella nebbia
bevo un altro caffè
mentre penso al perché
ogni cosa è come
acqua nella sabbia
io non lo so se va bene
come va, io non lo so
trovo assurdo che tu senza
ragionarci su hai buttato
questi anni in un momento
provo a raccogliere
i miei pezzi sì
non so più il cuore mio dov'è
forse è rimasto insieme a
tutto quello che che ti sei
portata via con te
improvvisa luce ad est
liquida si stende sulle
cose intorno a me
mi sorprendo a piangere
delle spine intorno alle
tue rose, sulle nostre rose
e mi chiedo se quest'alba timida
riscalderà e come un fuoco
tutto il male brucerà
tutto qui intorno
a me mi ricorda di te
c'è una mosca che fa
a botte con il vetro
tutto il mondo è di là
anche la tua libertà
apro la finestra e la mosca va
immaginandoti felice lì
vorrei morire ma vivrò
senza rimpianti e
con un pò di nostalgia
oggi è il primo giorno senza te
improvvisa luce ad est
liquida si stende sulle
cose intorno a me
mi sorprendo a ridere
nel profumo delle nostre
rose, sulle nostre rose
e mi chiedo se quest'alba
timida riscalderà
e come un fuoco
tutto il male brucerà
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
alone in this city
when night is falling
like a car
without head-lights
going in the haze
I drink another coffee while
I'm thinking why everything
is like water in sand
I don't know whether things
work out well, I think it's absurd
that you have thrown away
these years in a moment
without even reasoning
I try to collect the pieces
I don't know where
my heart is anymore
maybe it has stayed together
with everything you
have taken away
sudden light in the East
it stretches out like
liquid on things around me
I suprise myself crying
thorns around your roses,
on our roses, and I ask myself
whether this cool dawn will get
warmer and whether it will
burn all the evil like fire
everything around me
reminds me of you
there is a fly that flies
against the window
the whole world is there
as is your freedom, I open
the window and the fly goes
I suppose that you are happy
there, I would like to die but
I will live without sorrow but
with a little nostalgia, today
it's the first day without you
sudden light in the East
it stretches out like liquid
on things around me
I suprise myself crying
thorns around your roses,
on our roses
and I ask myself whether
this cool dawn will get warmer
and whether it will burn
all the evil like fire
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
seul dans cette ville
avec la nuit qui va
comme une voiture aux phares
éteints dans le brouillard
je bois un autre café pendant
que je pense au pourquoi
chaque chose est comme
de l'eau dans le sable
je ne sais pas si ça va bien
comme ça va, je ne le sais pas
je trouve absurde que tu aies
jeté toutes ces années
en un instant sans y réfléchir
j'essaie de rassembler
mes pièces, je ne sais plus
où est mon coeur
peut-être est-il resté
avec tout ce que
tu as pris
de la lumière à l'est à l'improviste
du liquide s'étend sur les
choses autour de moi
je me surprends à pleurer
des épines autour de tes
roses, sur nos roses, et je
me demande si cette aube
timide se réchauffera et comme
un feu brûlera tout le mal
tout autour de moi ici
me souviens de toi
il y a une mouche qui
frappe à la fenêtre
tout le monde est derrière,
ta liberté aussi, j'ouvre la
fenêtre et la mouche s'en va
en t'imaginant heureuse là-bas
je voudrais mourir mais je vivrai
sans chagrin et avec un peu
de nostalgie, aujourd'hui c'est
le premier jour sans toi
de la lumière à l'est à l'improviste
du liquide s'étend sur
les choses autour de moi
je me surprends à pleurer
dans le parfum de nos
roses, sur nos roses et
je me demande si cette
aube timide se réchauffera
et comme un feu
brûlera tout le mal
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
alleen in deze stad
met de nacht die gaat
zoals een auto met
gedoofde lichten in de mist
ik drink een andere koffie
terwijl ik denk aan het waarom
alles is zoals water
in het zand
ik weet niet of het goed gaat
zoals het gaat, ik weet het niet
ik vind het absurd dat jij
zonder na te denken al die jaren
in een moment hebt weggegooid
ik probeer de stukjes
te verzamelen, ik weet niet
meer waar mijn hart is
misschien is het achtergebleven
met alles wat jij
hebt meegenomen
onverwacht licht in het Oosten
vloeistof strekt zich uit
op de zaken rondom mij
ik betrap me erop te wenen
stekels rondom jouw rozen,
op onze rozen, en ik vraag me af
of deze timide dageraad zich zal
warmen en als een vuur al het
slechte zal doen verbranden
alles rondom mij
herinnert me aan jou
er is een vlieg die steeds
op het raam vliegt
de hele wereld is aan de andere
kant net als jouw vrijheid
ik open het venster en de vlieg gaat
je gelukkig inbeeldend zou ik
willen sterven maar ik zal leven
zonder verdriet en met een
beetje heimwee, vandaag is het
de eerste dag zonder jou
onverwacht licht in het Oosten
vloeistof strekt zich uit
op de zaken rondom mij
ik betrap me erop te lachen
in het parfum van onze rozen,
op onze rozen
en ik vraag me af of deze
timide dageraad zich zal warmen
en als een vuur al
het slechte zal verbranden
|
|
|
